...

بعضی ها هستند که زودتر از طبیعتشان پیر می شوند.
اما باور نباید کرد که جوانی ، پیش از وقت ، در اینجور آدمها می میرد ..
نه ! جوانی پنهان می شود و می ماند ..
مثل چیزی که شرمنده شده باشد ، در دهلیزهای پیچاپیچ روح، رخ پنهان می کند.
چهره نشان نمی دهد، اما هست و همیشه در کمین است و پی فرصتی است تا خود را بروز دهد.
و همین که روزگار نقاب عبوس را از چهره ی آدم پس بزند، جوانی هم زبانه می کشد ..
غوغا می کند ..
آشوب !

همه چیز را به هم می ریزد ..
سفالینه را می ترکاند ..
همه ی دیوارهایی را که بر گِرد روح سر برآورده اند، در هم می شکند ..
ویران می کند ..

{ محمود دولت آبادی }

/ 1 نظر / 7 بازدید